Szukaj

Systemy trzpieni dylatacyjnych Schöck.

Bardzo często konstrukcje żelbetowe budynków czy też garaży podziemnych muszą mieć szczeliny dylatacyjne. Brak dylatacji umożliwiających kompensacje odkształceń termicznych, skurczu oraz pełzania betonu powoduje powstawanie naprężeń i niekontrolowanych us

Przeniesienie sił poprzecznych w szczelinach dylatacyjnych najczęściej wymaga niemałych nakładów finansowych i czasowych. Tradycyjnie w takich przypadkach stosuje się konsole lub wykonuje podwójne ściany nośne oraz słupy przy dylatacjach. Ekonomiczne wykonawstwo z płaskimi stropami bez podciągów daje możliwość rezygnacji z wykonywania czasochłonnego zbrojenia oraz prac szalunkowych. Wówczas właściwe jest zastosowanie systemu trzpieni Schöck.

Trzpienie typu ciężkiego SLD (rysunek 1) i SLD Q firmy Schöck umożliwiają przenoszenie dużych sił poprzecznych w szczelinach dylatacyjnych, zapewniając jednocześnie swobodę przemieszczeń w kierunku podłużnym (w kierunku osi trzpieni). Ponadto trzpienie typu Schöck z symbolem Q dają możliwość na jednoczesny przesuw w kierunku poprzecznym do osi trzpieni, co daje swobodę odkształceń w kierunku równoległym do osi dylatacji (czyli prostopadłym do osi trzpienia). Szczeliny dylatacyjne projektowane są w celu uniknięcia skrępowania elementów budowlanych.

Rys. 1. Trzpień Schöck SLD przenosi duże siły poprzeczne w dylatacjach i jednocześnie zapewnia swobodę przemieszczeń w kierunku podłużnym.

Szczególnie uważnego zbadania wymagają wszystkie kierunki wzdłużne i poprzeczne pod kątem wszelkich możliwych czynników powodujących przemieszczanie się płyt, np. zmian termicznych, kurczenia się, pełzania, pęcznienia oraz osiadania budynków. W przypadku długich szczelin dylatacyjnych, bądź szczelin przy narożnikach budynku należy stosować przesuwne dwuosiowo trzpienie do wysokich obciążeń typu SLD Q (rysunek 2).

Rys. 2. Dobór trzpieni przy narożnikach lub długich szczelinach dylatacyjnych

Niezbędna szerokość dylatacji

Konstrukcja łącznika składającego z trzpienia i tulei umożliwia przesuw w szczelinach o szerokości od 10÷60mm i oczywiście wraz ze wzrostem szerokości szczeliny dylatacyjnej maleje nośność trzpienia.  Zatem w przypadku wymiarowania trzpieni przenoszących siły poprzeczne najistotniejsze znaczenie ma maksymalna szerokość dylatacji. W praktyce niestety projektanci często zapominają o wpływie odkształceń termicznych na konstrukcję i projektują połączenie na początkową szerokość dylatacji. Wartość maxymalną oblicza się z początkowej szerokości dylatacji oraz termicznego rozciągania się i kurczenia sąsiadujących elementów budowlanych. Wpływ pełzania należy uwzględnić tylko wówczas, gdy naprężenie normalne oddziałuje w sposób ciągły na element budowlany np. jako naprężenie pierwotne.

Obliczanie niezbędnej szerokości dylatacji

Maksymalną szerokość dylatacji można oszacować za pomocą równania:

f = 20mm + LPłyty· (ΔT · αt + εcd + εca)

gdzie:

20 - zalecana początkowa szerokość dylatacji [mm]

LPłyty - długość elementu budowlanego podlegająca odkształceniu

ΔT - maksymalne rozszerzanie termiczne elementu budowlanego po jego wykonaniu

PN EN 1992-1-1: zgodnie z PN EN 1991-1-5

αt - 10 · 10-6 [1/K] zgodnie z PN EN 1992-1-1, ust. 3.1.3

εcd - odkształcenie skurczowe spowodowane wysychaniem PN EN 1992-1-1: zgodnie z PN EN 1992-1-1, ust. 3.1.4

εca - odkształcenie skurczu autogenicznego PN EN 1992-1-1: zgodnie z PN EN 1992-1-1, ust. 3.1.4

Stosowanie systemu trzpieni Schöck SLD nie tylko ułatwia i skraca wykonawstwo, lecz zapewnia też długotrwałe i bezpieczne przenoszenie wysokich sił poprzecznych w połączeniu elementów konstrukcji.
Trzpienie Schöck SLD zostały sprawdzone pod kątem bezpieczeństwa i dopuszczone do użytku zarówno przez Niemiecki Instytut Techniki Budowlanej (DIBT) w Berlinie, jak i Instytut Techniki Budowlanej (ITB) w Warszawie. Obydwa instytuty wydały w 2012 roku aprobaty techniczne dla systemu trzpieni Schöck SLD w oparciu o statykę wg Eurokod 2.

Pobieranie

Systemy_trzpieni_dylatacyjnych_21062011.pdf

pdf, 193,60 KB